Materiały polimerowe wykorzystywane w produkcji folii dla rolnictwa
Prace związane z przygotowaniem paszy na okres zimowy wymagają stosownej organizacji, zwłaszcza gdy gospodarstwo opiera się na produkcji sianokiszonki. Ważne są terminy koszenia, odcinek podsuszenia roślin oraz czas, jaki upływa od zbioru do zabezpieczenia gotowego materiału. Na każdym z tych etapów mogą pojawić się czynniki wpływające na późniejszy czasszą jakość paszy.
Wykorzystywane w rolnictwie folie rolnicze pełnią różnorodne funkcje, zależnie od rodzaju przechowywanego surowca i przyjętej metody jego zabezpieczenia. Używa się je w głównej mierze do przykrywania pryzm, osłaniania płodów rolnych oraz owijania sprasowanej zielonki. Przy wyborze konkretnego materiału znaczenie ma nie tylko jego grubość, ale również szerokość, rozciągliwość i odporność na działanie czynników umiejscowionych na zewnątrz. W praktyce istotne jest również dostosowanie rolki do używanych urządzeń. Nieodpowiedni wymiar może utrudniać pracę i powodować większe zużycie materiału.
W produkcji pasz konserwowanych metodą fermentacji istotnym elementem procesu są folie do sianokiszonki. Ich użycie wiąże się z koniecznością odizolowania masy roślinnej od tlenu atmosferycznego. Po owinięciu beli zachodzą w niej przemiany związane z fermentacją, a ich przebieg uzależniony jest od warunków panujących wewnątrz opakowania. Znaczenie ma wilgotność zebranego materiału, jego rozdrobnienie a także odcinek sprasowania. O ile bela ma nieregularny kształt lub wystają z niej twarde fragmenty łodyg, równomierne nałożenie folii może być utrudnione. W takich okolicznościach wzrasta ryzyko powstania miejsc o nierównym napięciu. Podczas owijania powinno się również kontrolować ustawienia maszyny, ponieważ prędkość obrotowa i sposób podawania materiału wpływają na rozmieszczenie kolejnych warstw. Na prawdę istotna jest powtarzalność pracy urządzenia, szczególnie gdy w niezbyt długim czasie przygotowywana jest większa liczba bel.
Warto zwrócić uwagę na różnice wśród przechowywaniem bel na otwartej przestrzeni a składowaniem pod zadaszeniem. W pierwszym przypadku materiał ochronny jest stale wystawiony na działanie promieniowania słonecznego, opadów i zmian temperatury. Właściwości folii, w tym odporność na promieniowanie UV, mają więc znaczenie dla okresu jej użytkowania. Miejsce składowania powinno być przygotowane w taki sposób, by ograniczyć kontakt bel z ostrymi elementami podłoża. Nie bez znaczenia pozostaje też sposób ich układania. Zbyt duży nacisk albo nieprawidłowe przemieszczanie może prowadzić do uszkodzenia zewnętrznych warstw. W gospodarstwach, w których bele są transportowane na większe odległości, trzeba uwzględnić także ryzyko przetarć powstających podczas załadunku i rozładunku. Każde zauważone rozdarcie powinno zostać sprawdzone i odpowiednio zaklejone przy użyciu materiału przeznaczonego do naprawy folii. Pozostawienie dosłownie niewielkiego uszkodzenia może wpłynąć na warunki przechowywania całej beli.
Osobną kwestią jest planowanie zapotrzebowania na materiały wykorzystywane podczas sezonowych prac. Liczba potrzebnych rolek uzależniony jest od ilości przygotowywanej paszy, wielkości bel oraz przyjętego sposobu owijania. Przy obliczeniach należy uwzględnić nie tylko i wyłącznie deklarowaną długość materiału, ale też jego rzeczywiste zużycie wynikające z liczby warstw i ustawień urządzenia. Rolki przechowywane przed rozpoczęciem sezonu powinny być chronione przed uszkodzeniami mechanicznymi, zabrudzeniem i nadmiernym nagrzewaniem. Niewłaściwe warunki magazynowania mogą wpływać na właściwości tworzywa, co w pewnych sytuacjach staje się widoczne dopiero w trakcie rozwijania folii. Znaczenie ma też kontrola końcówek rolek a także stanu ich opakowań. Po zakończeniu prac pozostaje kwestia zagospodarowania zużytych tworzyw. Folie należy zbierać oddzielnie od resztek paszy, ziemi i innych odpadów, a następnie przekazywać do dobrego odbioru w zgodzie z aktualnymi zasadami. Takie postępowanie ogranicza pozostawianie fragmentów tworzyw na terenach użytkowanych rolniczo.
Źródło informacji: erg bieruń.